بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا میتواند ماکت کوچکی از المپیک باشد تا وزنهبرداری ایران بعد از سالها در آن مورد ارزیابی جدی قرار گیرد.
به گزارش کارآفرينان نيوز حدود سه هزار و ۶۷۶ روز پیش سهراب مرادی ملیپوش دسته ۹۴ کیلوگرم آخرین مدال طلای ایران را در بازیهای المپیک برای ایران به ارمغان آورد و ۲ هزار و ۹۳۳ روز پیش نیز بهداد سلیمی با اقتدار موفق به کسب آخرین طلای وزنهبرداری در المپیک آسیایی شد؛ این آمارها در وزنهبرداری ایران، تنها عدد و رقم نیستند بلکه روایتگر واقعیتی تلخ از افول تدریجی اقتدار پولادمردان ایران در آوردگاههای بزرگ هستند.
هر چد که بعد از المپیک ۲۰۱۶ ریو، تیم ایران ۲ عنوان قهرمانی تیمی را به دست آورد اما واقعیت این است که عیار یک پولادمرد با امتیازات سکو و تعدد اعزام سنجیده نخواهد شد بلکه آنچه در یادها خواهد ماند اقتداری از جنس پولاد است که روزگاری بزرگانی مانند محمد نصیری، حسین رضازاده، حسین توکلی، بهداد سلیمی، کیانوش رستمی و سهراب مرادی در ادوار المپیک و مسابقات جهانی آن را به نمایش گذاشتند.
ناکامی وزنهبرداری ایران در کسب مدال طلای بازیهای المپیک و آسیایی، از خداحافظی بهداد و مصدومیت سهراب شروع شد؛ تا جایی که بعد از این قهرمانان ایران در المپیک توکیو به یک مدال نقره بسنده و در المپیک ۲۰۲۴ پاریس نیز دست خالی دهکده بازیها را ترک کردند.
روند افول وزنهبرداری ایران در بازیهای آسیایی ۲۰۲۲ هانگژو نیز ادامه پیدا کرد تا جایی که ۷ وزنهبردار ایران در سرزمین اژدها تنها به یک مدال نقره بسنده کردند تا به ۲ دهه روند کسب طلای ایران در این بازیها پایان دهند. در آن بازی علی داودی در دسته فوقسنگین موفق به کسب نشان نقره شد.
اما داستان این دوره کاملا با ادوار پیشین متفاوت است، سجاد انوشیروانی که در یکی از بدترین دوران پوستاندازی تیم ملی ریاست فدراسیون را بر عهده گرفته بود، اکنون در چهارمین سال مدیریت این رشته المپیکی قرار دارد.
وی چند روز پیش اعلام کرد چهار پولادمرد ایرانی راهی ناگویا خواهند شد؛ علی داودی در دسته فوقسنگین، علیرضا نصیری در دسته ۱۱۰ کیلوگرم، علی عالیپور در دسته ۹۵ کیلوگرم و میرمصطفی جوادی در دسته ۸۵ کیلوگرم پولامردان ایران در سرزمین آفتاب هستند.
چهار قهرمانی که قرار است به سه هزار روز ناکامی ایران در بازیهای آسیایی پایان دهند تا بار دیگر شاهد درخشش مدال زرین بر سینه وزنهبرداران ایران باشیم. نسل کنونی وزنهبرداری ایران را میتوان تیم امید نامید؛ تیمی که به دنبال آن است تا به حسرت سه هزار روزه طلا در بازی آسیایی برای ایران پایان دهد.
ناکامی در ۲ دوره بازیهای المپیک و یک دوره بازیهای آسیایی اکنون به یک بار روانی سنگین برای فدراسیون و کادر فنی تبدیل شده است؛ دست خالی ایران از معدن طلای توکیو، پاریس و هانگژو در حالی است که پیش از این و در ادوار مختلف بازیهای آسیایی، وزنهبرداری ۳۳ مدال طلا معادل ۱۷ درصد از نشانهای زرین کاروان ایران را به دست آورده است. کشتی آزاد و فرنگی با ۷۴ مدال (۳۸.۵ درصد) پرافتخارترین رشته ایران در ادوار مختلف بازیهای آسیایی است.
همچنین رشته وزنهبرداری با کسب ۹ مدال طلا از ادوار المپیک دومین رشته پرافتخار ایران در ۷۰ سال گذشته به شمار میرود.
تغییر در ساختار مدیریتی، از جمله حضور سجاد انوشیروانی در فدراسیون و حضور بهداد سلیمی (قهرمان جهان و المپیک) در راس کادر فنی، موجی از خوشبینی را میان کارشناسان و هواداران ایجاد کرده است. جامعه ورزشی ایران اکنون چشم به ناگویا دوخته است تا ببیند آیا این چهار قهرمان میتوانند طلسمی را که پس از وداع اسطورههایی چون سهراب مرادی و بهداد سلیمی گریبانگیر این رشته شده، بشکنند یا خیر؟